Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

The unanswered question

De trompettist blaast zijn melancholische tonen uit The Unanswered Question van componist Charles Ives over het orkest heen in onze richting. Al eerder zetten de strijkers het uiterst zacht gespeelde fundament van de compositie in, als een kosmisch landschap dat door de gehele compositie heen meanderend, met een tonaal karakter waarmee de compositie ook wordt afgesloten. Maar die akkoorden zijn bijna niet hoorbaar op de momenten dat de blazers wild om zich heen spelend, als waren ze in paniek, fragmenten over de zen-achtige strijkers uitstrooien. Tevergeefs. Het gaat zoals het gaat. De vraag blijft in deze compositie onbeantwoord; het gaat zoals het moet gaan. En dat spelen de onverstoorbare strijkers. De oorspronkelijke titel van dit werk was ‘A comtemplation of a serious matter’ (een bezinning over een serieuze zaak) en werd gecomponeerd in 1906. https://youtu.be/kkaOz48cq2g      Een absolute metafoor voor de pandemische crisis waarin de we...

Muziek als Peaceful Warrior

  Muziek is in al zijn verscheidenheid als een peacefull warrior. Het verbindt, laat je ontdekken, rouwen en inspireert. Allemaal tijdelijk weliswaar, want we vergeten dat moment van pijn, euforie en meer als we weer terug zijn op ons pad van het verzamelen van ervaringen, maar dáárom zo belangrijk. Met een woordloze kracht doet het zijn werk in alle delen van de wereld. En die werelddelen hebben ook hun eigen muziek om die kracht te ervaren, vanuit hun cultuur en als kunst. ‘Wereldmuziek’ noemen we dat sinds zo’n twintig jaar in Nederland. Nooit echt beklijft is deze vorm en de programmering ervan al lang gemarginaliseerd, met uitzondering van een enkel podium dat zich nog steeds als peaceful warrior staande probeert te houden.   Er is muziek in alle delen van de wereld. En ook al is muziek voor het merendeel van de mensheid een wezenlijk onderdeel van welvaart, kun je dat van welvaart, aangegeven op de door ons in het westen vastgestelde   welv...

Toch gebeurde er op een dag iets dat niemand had verwacht.

Bill T. Jones, als associate artist in het Holland Festival zou in het door Covid-19 afgelaste Holland Festival op zoek gaan naar ‘het streven van wij’. De wereldwijde actualiteit accentueert het door Jones gewenste thema meer dan het Holland Festival op grote schaal had kunnen bieden. In een interview benadrukt hij steeds weer de urgentie van de groep en van verbinding. Jones wilde meer een verbinder zijn. Bruggen slaan met mensen die anders zijn. “Ik heb nooit Drag gedaan en nooit in een House geleefd. En denk je dat hiv en aids mij definiëren? Want dat is niet zo. De overdadige verkleedpartijen van de ballrooms hebben me ook nooit aangetrokken”. Bill T. Jones, charismatisch mens en choreograaf, spreekt over creativiteit en de vrijheid om beeltenissen te maken die onmogelijk in het werkelijke leven bestaan. Dat maakt kunst interessant.     Maar hoe zit dat met de kunsten in tijden waar inclusie, fair pay en überhaupt werk aan de orde zijn? Er...

Valt er nog wat te leren uit deze pandemie

IMF schetst gitzwarte toekomst voor economie . “Prognose: De Lehman-crisis verbleekt bij wat de wereldeconomie nu doormaakt. De Great Lockdown laat zich alleen nog vergelijken met de jaren dertig. En het kan nog erger”, kopte de NRC.    De meesten van ons hebben wel eens gehoord van Kaïn en Abel, volgens Genesis 4 in de Hebreeuwse bijbel de eerste twee zonen van Adam en Eva. Er wordt gesproken over de sterke en de zwakke broeder. Kaïn krijgt de kans te leren en te investeren, terwijl Abel de herder van het kleinvee blijft. In het Hebreeuws betekent Abel: ‘ademtocht’ of ‘vergankelijkheid’ . Als Kaïn gevraagd wordt waar Abel is, antwoord hij: “Ben ik soms mijn broeders hoeder?” Deze retorische vraag van Kaïn is nu nog - nog steeds! - van toepassing op de situatie waarin de wereld zich bevindt en zich voorlopig, naar de voorspelling van het IMF, zal bevinden. Zijn wij in deze geglobaliseerde wereld onze broeders hoeder? Hebben wij iets geleerd in al die eeuwen. De steeds br...

Knolraap en lof, schorseneren en prei

Een foto in de krant van een groenten-en-kaas-stal op de markt in Delft toonde nieuwe ‘verkeersregels’. Vakken waardoor je afstand kon houden, wachtend tot je aan de beurt was. Het zag eruit als een soort corona-kaas-en-eieren krijttekening op de grond.    Zestien pagina’s corona nieuws had de zaterdag editie van de NRC. Te beginnen met de column van Tommy Wieringa en kolommen met koppen als ‘Minder hartpatiënten’, ‘Scholen maken zich zorgen om het welzijn van de kinderen’, Rechtbanken gaan vanaf dinsdag meer rechtszaken behandelen’, ‘De voorzitter van VNO-NCW Hans de boer blijft nog aan vanwege de crisis’, ‘Ziekenhuizen mogen een slaapmiddel - eigenlijk voor dieren - toepassen bij mensen’, ‘Marketingbedrijf Rumag (verbastering van rumoer?) in opspraak wegens coronakleding’, ‘In NY zijn donderdag 562 patiënten overleden’, ‘Bondskanselier Merkel niet langer in quarantaine’, ‘Turkije gaat vannacht 31 steden grotendeels sluiten’, ‘Door de coronacrisis is in ontwikkelingsl...

Tränen oder Brüder. Het komt er op aan.

Het is maandag en onze onvolprezen, buitengewoon muzikale beiaardier strooit delen uit de Mattheüspassie uit over de stad met onder andere ‘Wir setzen uns in Tränen nieder’.   https://www.youtube.com/watch?v=jmuEitbeAZo , hier in een VPRO opname o.l.v. de ons recentelijk ontvallen eminente musicus Reinbert de Leeuw. Onze beiaardier zit boven in de toren in een heel klein hok, zo mag je het wel noemen, aan een klavier met daaronder een rijtje voetpedalen waaraan allemaal ijzerdraden verbonden zijn. Op bevel van zijn vuisten, hij slaat letterlijk met de vuist op de stokken van het klavier, en jonglerend met zijn voeten over de pedalen - de ijzerdraden lopen dwars door de toren heen – worden de klepels in beweging gebracht om de klokken te laten klinken. Als je die wirwar van ijzerdraden ziet geloof je niet dat het werkt. Delen van de Mattheüspassie dus, die je live kan horen als je boodschappen gaat doen in de binnenstad. Kom daar eens om in Ossenzijl. Dr...