Knolraap en lof, schorseneren en prei

Een foto in de krant van een groenten-en-kaas-stal op de markt in Delft toonde nieuwe ‘verkeersregels’. Vakken waardoor je afstand kon houden, wachtend tot je aan de beurt was. Het zag eruit als een soort corona-kaas-en-eieren krijttekening op de grond.

   Zestien pagina’s corona nieuws had de zaterdag editie van de NRC. Te beginnen met de column van Tommy Wieringa en kolommen met koppen als ‘Minder hartpatiënten’, ‘Scholen maken zich zorgen om het welzijn van de kinderen’, Rechtbanken gaan vanaf dinsdag meer rechtszaken behandelen’, ‘De voorzitter van VNO-NCW Hans de boer blijft nog aan vanwege de crisis’, ‘Ziekenhuizen mogen een slaapmiddel - eigenlijk voor dieren - toepassen bij mensen’, ‘Marketingbedrijf Rumag (verbastering van rumoer?) in opspraak wegens coronakleding’, ‘In NY zijn donderdag 562 patiënten overleden’, ‘Bondskanselier Merkel niet langer in quarantaine’, ‘Turkije gaat vannacht 31 steden grotendeels sluiten’, ‘Door de coronacrisis is in ontwikkelingslanden al 83,4 miljard euro aan investeringen teruggetrokken’, ‘Het dodental in het VK is donderdag met 684 opgelopen’. En dat zijn nog maar de 151 woorden van de koppen, die samen met de tekst van hun onderstaande berichten, minder dan de helft van één pagina vulden van die in totaal zestien pagina’s corona nieuws.

   De corona crisis legt de kwetsbare samenleving genadeloos bloot en we worden overspoeld door cijfers. Ik ben nu dan ook wel behoorlijk cijfer-moe geworden en maak me vooral zorgen over wat komen gaat. Zorgen? Misschien is het beter om te zeggen nieuwsgierig naar hoe we een gezamenlijke waarde gaan vaststellen op basis van een democratie gebouwd op sociale beginselen zoals die in de grondwet van vele landen zijn vastgelegd. En of we dat ook willen. Of zullen we toch weer voor een alles omvattende kapitalistische visie kiezen, waarmee ‘we’ denken de sociale grondbeginselen te kunnen realiseren, terwijl we ondertussen de aarde voortvarend leegroven.  

   Gelukkig is de 18^e pagina van mijn krant een spread met werk van de fotograaf des vaderlands Jan Dirk van der Burg. Een beeldverslag met de titel ‘tuinfantasie à la snackbar’. Negen foto’s van strak gecoiffeerde buxusbeplantingen in de meest bizarre vormen. De lezer kan in deze voortuinfantasie mogelijk een berenhap, de bittergarnituur, gehaktbal of twister fries ontdekken. Een beetje amateur hovenier kan zijn tuin van een tondeusekapsel voorzien, aldus Jan Dirk van der Burg en zo een status uitstralen die voorheen alleen aan vorstelijke Romeinse en Victoriaanse tuinen was voorbehouden. Ik moest denken aan ‘knolraap en lof, schorseneren en prei’ van onze onvolprezen Drs. P, https://www.youtube.com/watch?v=QifjuJNF7Io , waarin de wereld, waar we aan deelnemen, nog eens even onder de loep wordt genomen. Geschreven in 1987. Dat had ook 2020 kunnen zijn. En ook het lied ‘Zuurkool en vette jus’ van Sjef van Oekel,  - ‘Dat ben ik dus’, riep hij altijd, die al in 1973 de absurditeit van ‘Herzlich Wilkommen reeds' en ‘Ik word niet goed’ de wereld in slingerde - behoort tot de bizarre gecoiffeerde theatervormen die je als gehaktbal en berenhap zou kunnen bestempelen (voor de ouderen onder ons, die dat nog weten…).                      

   Eén procent van de superrijken bezit meer dan de rest van de wereld bij elkaar, berekende Oxfam/Novib. Een bedrag uitgedrukt in een aantal nullen, waarbij onze fantasie tekortschiet als we ons er iets concreets bij voor willen stellen. Ook niet vanuit een vogelperspectief bezien. Door deze groep worden jaarlijks miljoenen uitgegeven aan lobby activiteiten om hun bezittingen in de economische sectoren zoals financiën, farmacie en gezondheidszorg veilig te stellen. We bevinden ons in het episch centrum van tekorten en de beheersing daarvan. De al begonnen recessie maakt dankzij het virus duidelijk waar de klappen zullen vallen. ‘Wij hebben diepe zakken,’ zei onze minister van financiën Wopke Hoekstra, ‘en ik zal ze als het moet allemaal legen’. Maar wel door eerst de staatsschuld weer flink op te laten lopen. Het gaat immers om zakken met geleend geld. Inmiddels weten we dat niet iedereen er voor in aanmerking komt, die hulp uit de diepe zak. Een lang durende recessie is eigenlijk al aangebroken maar het verloop en de duur ervan zijn nog onvoorspelbaar. De tunnel, zitten we er al in?

   Ik sluit dit blog graag af met de etude Opus 10, No 6 van Chopin in E-klein, mineur. Hier in een uitvoering van de legendarische Vladimir Horowitz. Vlak voor het eind in deze etude schuift het wolkendek even open en let vooral op de allerlaatste noot. Over licht aan het einde van de tunnel gesproken… https://www.youtube.com/watch?v=rsWSWz7b_dQ